Στο πλαίσιο της επίσημης επίσκεψης που πραγματοποιησε( 20 Σεπτεμβρίου 2010 )στη Μόσχα, ο υπουργός Εξωτερικών του Καναδά, Λοράνς Κάνον, υπερασπίστηκε την κυριαρχία της χώρας του στην Αρκτική, αλλά αρνήθηκε κατηγορηματικά τα σχέδια «στρατιωτικοποίησης» της περιοχής.
"Δεν σκοπεύουμε σε καμία περίπτωση να στρατιωτικοποιήσουμε την Αρκτική", δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου, συνοδευόμενος από τον Ρώσο ομόλογο του, Σεργκέι Λαβρόφ.
Πρόσθεσε, ωστόσο, πως "ο Καναδάς θα διεκδικήσει την κυριαρχία του στην περιοχή της Αρκτικής, πρώτα μέσω της δυναμικής παρουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας και ύστερα με τη μεταφορά του απαιτούμενου εξοπλισμού που πρέπει να τις περιβάλλει".
Τον Αύγουστο, όταν η συντηρητική κυβέρνηση του Καναδά παρουσίασε την πολιτική της για την Αρκτική, επεσήμανε πως η καναδική κυριαρχία πηγαίνει "πολύ πίσω στο παρελθόν", πως είναι "εξασφαλισμένη" και πως "βασίζεται σε ιστορικό δικαίωμα".
Ο Καναδάς, έως το 2013, σκοπεύει να παρουσιάσει στην αρμόδια επιτροπή για την εφαρμογή της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας επιστημονικές αποδείξεις πως η κορυφογραμμή Lomonosov αποτελεί τμήμα της επικράτειας του Καναδά.
Αλλά, επ' αυτού, η Ρωσία, έχει καταθέσει ήδη από το 2001 τα στοιχεία που προέκυψαν από έρευνες που αποδεικνύουν πως τα υποθαλάσσια βουνά Lomonosov αποτελούν συνέχεια της ευρασιατικής ηπείρου. Οι θέσεις αυτές ούτε απορρίφθηκαν, αλλά ούτε και έγιναν δεκτές.
Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών δεν έδειξε, σύμφωνα με την ίδια πηγή, να ανησυχεί με τις δηλώσεις του Καναδού ομολόγου του. "Κάθε αίτημα πρέπει να βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα και ούτως ή άλλως η αρμόδια Επιτροπή θα λάβει την τελική απόφαση. Αυτή είναι που θα αποφασίσει ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος", δήλωσε ο Σεργκέι Λαβρόφ.
Επίσης, πρόσθεσε πως "ο Καναδάς και η Ρωσία έχουν φυσικά την ευθύνη για την ασφάλεια των συνόρων τους και των θαλάσσιων διαδρόμων. Δεν μπορώ να καταλάβω ποια θα μπορούσε να είναι η συνεισφορά του ΝΑΤΟ στην περιοχή".
Το ενδιαφέρον για την περιοχή της Αρκτικής αυξάνεται διαρκώς τα τελευταία χρόνια, καθώς στο υπέδαφος της εκτιμάται πως κρύβεται το 13% των παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου και το 30% των παγκόσμιων αποθεμάτων φυσικού αερίου.
Εδαφικές διεκδικήσεις έχουν επίσης εγείρει η Δανία, η Νορβηγία και οι ΗΠΑ.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΓΚΙΚΑΣ
ΑπάντησηΔιαγραφήΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
ΔΙΚΑΙΟ & ΗΘΙΚΗ
Οι Κανόνες του Δικαίου, που είναι οι επιμέρους Επιταγές Αναγκαστικού Χαρακτήρα και που το σύνολό τους αποτελεί το Δίκαιο, απαιτούν πλήρη συμμόρφωση προς τις Επιταγές τους, μιά κι αποβλέπουν στην Τήρηση της Κοινωνικής Τάξης, χωρίς να εξατάζουν αν αυτή θα οφείλεται στην Εσωτερική Ηθική Τάξη του Ατόμου ή στον Φόβο οπού εμπνέουν οι Κυρώσεις ή σε Θρησκευτικές Επιταγές ή σε Συμφεροντολογικούς Υπολογισμούς.
Αντιθέτως, η Ηθική απαιτεί Ενάρετη Συμπεριφορά, σύμφωνη προς το Ηθικό Συναίσθημα κι οπού αποτελεί την Ανώτερη Βαθμίδα Ψυχικής Τελειότητας (Πιστεύω της: Ό,τι επιτρέπεται δεν είναι κι Ηθικό, Non omne quod licet Honestum est). Η Ηθική λοιπόν ρυθμίζει την Κοινωνική Διαβίωση κάθε Κοινωνιού Ανθρώπου.
Οι Ηθικοί Κανόνες βρίσκονται σε κάποια ενότητα και σχέση με τους Κανόνες Δικαίου. Γιατί, μαζί με την Πρακτική Νομοθεσία, αποτελούν ΕΝΑ και κατευθύνονται προς τους ίδιους Σκοπούς: την Κοινωνική Γαλήνη και την Ανθρώπινη Ευδαιμονία. Το σύνολο των Ηθών και των Νόμων αποτελούν την ΗΘΙΚΗ ΤΑΞΗ. γιαυτό και το Δίκαιο, με την τυπικά τουλάχιστον, τάση οπού επικρατεί γιά Ηθικοποίηση, όσο και γιά Τυποποίηση, του Δικαίου, περιλαμβάνει ένα ελάχιστο όριο των Απαιτήσεων της Ηθικής Συνείδησης, δίνοντας έτσι στο Δίκαιο Δεσμευτική Δύναμη γιά ΟΛΟΥΣ, αφού τις καθιστά Υποχρεωτικούς Κανόνες Δικαίου, γιαυτό κι ενδιαφέρουν στο Πεδίο των Συναλλαγών, όπου διαμορφώθηκαν οι Όροι των Συναλλακτικών και Χρηστών Ηθών, μιά κι η Ηθική είναι ΑΝΑΓΚΑΙΑ γι'αυτή την ίδια την ύπαρξη, συντήρηση και πρόοδο της Κοινωνίας (π.χ.: το Δίκαιο κηρύσσει Άκυρη κάθε Δικαιοπραξία που είναι αντίθετη προς τα Χργστά Ήθη).
ΣΕ ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΕ ΤΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΟ Ε.Α.Μ. ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ ΩΣ ΤΥΡΡΑΝΙΚΟ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ. ΠΟΛΛΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΤΟΥ, ΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΛΑΜΟΓΙΑ, ΘΑ ΤΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ ΑΠΟ 1 ΙΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΑΤΟΠΙΝ ΠΡΟΕΔΡΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ: ΠΑΣΟΚΙΚΟΙ ΔΥΜΟΙ, ΝΟΜΟΙ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ. Η ΤΥΡΡΑΝΙΑ ΤΗΣ ΣΠΑΡΤΗΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΙ ΟΙ ΣΑΤΡΑΠΙΕΣ ΤΩΝ ΠΕΡΣΩΝ ΞΑΝΑΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΠΑΣΟΚΡΑΤΟΡΩΝ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ Ε.Β.Ε. ΚΑΙ Γ.Γ. ΤΟΥ Α.Κ.Ε.
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓιά μία καλύτερη κατανόηση της Οικονομίας, θα παραδίδω Μαθήματα Οικονομίας από αυτή τη σελίδα.
ΑπάντησηΔιαγραφήPROFESSOR ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΓΚΙΚΑΣ, ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΟΣ Ν.Υ.
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΜΕΤΑΞΥ 15ου - 19ου ΑΙΩΝΑ.
Εισαγωγή.
Κατά τον Μεσαίωνα (395 - 1492) δημιουργήθηκαν οι Επαγγελματικοί Συνασπισμοί (Συντεχνίες), οι οποίοι αναπτύχθηκαν ειδικά κατά την Αναγέννηση (14ος - 15ος αιώνας) και σύνδεσαν την εξέλιξη της Αστικής και Κρατικής Οικονομίας, οπού η δεύτερη χαρακτηρίστηκε από την αύξηση της σημασίας του ρόλου των Εμπορευματικών Συναλλαγών και που θεωρήθηκε ως η ολοκλήρωση της Συναλλακτικής Οικονομίας.
Η Αναγέννηση χαρακτηρίστηκε από βαθιές Πνευματικές κι Υλικές αναστατώσεις κι από Ηθικές, Πολιτικές κι Οικονομικές μεταβολές. Τόσο η Αναγέννηση, όσο κι η Μεταρρύθμιση (16ος αιώνας), προκάλεσαν τον κλονισμό των Πνευμάτων. Έτσι κατέληξαν στη χαλάρωση της Οικονομικής Ηθικής [η έννοια Συναλλακτικά Ήθη -που είναι οι Συνήθειες των Συναλλαγών, δηλαδή οι συνηθισμένοι τρόποι που χρησιμοποιούνται στις Συναλλαγές, με άμεση σχέση τον όρο της Καλής Πίστης: της Συμπεριφοράς και της Ευθύτητας που θα πρέπει να δείχνει ο καθένας σε αυτές, όσο και της Εμπιστοσύνης που θα πρέπει να τις διακρίνει- είναι τελείως διαφορετική από τα Χρηστά Ήθη, τα οποία νοούνται ως οι Ιδέες του σώφρονα, υγειώς και χρηστώς σκεπτόμενου (κατά τη γενική αντίληψη), Κοινωνικού Ανθρώπου, αφού είναι το σύνολο των Κανόνων τους οποίους υπαγορεύει η Ηθική (εδώ νοείται η Δημόσια Ηθική, οπού βασίζεται στη Φιλοσοφία κι έχει ως Αντικείμενό της τη Φυσική Ηθικότητα -ενώ η Θεολογική Ηθική βασίζεται στην Αποκάλυψη-): κατ'ουσία δηλαδή πρόκειται γιά Κανόνες Δικαίου (διάβασε το κείμενό μου ΔΙΚΑΙΟ & ΗΘΙΚΗ). Μπορούν δε να θεωρηθούν ως Αντιλήψεις γιά την Ηθική κάθε φορά μέσα σε μία Κοινωνία, μιά κι αυτή η Ηθική ρυθμίζει την Κοινωνική Διαβίωση κάθε Κοινωνικού Ανθρώπου, αφού τα Χρηστά Ήθη χρησιμοποιούνται α΄) στην Ερμηνεία των Συμβάσεων, β΄) στις Δικαιοπραξίες & γ΄) στις Αδικοπραξίες] και στην προοδευτική αχρήστευση του Μεσαιωνικού Κανόνα γιά Μέτριο Κέρδος. Όλ'αυτά τα γεγονότα ευνοούσαν την εμφάνιση Κρατικών ή Παρεμβατικών Θεωριών, Interventionist Theories (μέσα 15ου - μέσα 18ου αιώνα). Ταυτοχρόνως, αύξανε χωρικά η δύναμη των Πόλεων, ενώ τα Κράτη -με τη σύχρονη πιά έννοια-, συγκεντρωμένα κι ενοποιημένα γύρω από τους Μονάρχες τους, οικοδομήθηκαν πάνω στα ερείπια του Τιμαριωτισμού (Feodalismus).
Με τον προαναφερόμενο νέο τρόπο Αρχής του Επεκτατισμού: 1) άρχισε να εφαρμόζεται, σ'ευρύτερη από πριν κλίμακα, η αναγκαία Οικονομική Πολιτική -προς δημιουργία περισσότερο Εδαφικής, παρά Εθνικής, Οικονομίας-, 2) οι Μεγάλες Ναυτικές Ανακαλύψεις προκάλεσαν ταυτοχρόνως: α΄) διεύρυνση του Εμπορικού Ορίζοντα, β΄) συρροή Εξωτικών Προιόντων & γ΄) μετάθεση του Οικονομικού Κέντρου Βάρους, οπότε η Υπεροχή πέρασε από τα Μεσογειακά Λιμάνια σε αυτά του Ατλαντικού, 3) έναν Κόσμο σχεδόν Αγροτικό, σταδιακά, τον διαδέχτηκε ένας Εμπορικός & Βιοτεχνικός & 4) μεγάλες ποσότητες από Πολύτιμα Μέταλλα, από το Μεξικό κι από το Περού, μαζεύτηκαν στην Ισπανία, όπου προκάλεσαν ταυτοχρόνως μία μεγάλη ευημερία, αλλά και μία κατακόρυφη Ύψωση των Τιμών, που σε λίγο επεκτάθηκε σε όλη την Ευρώπη.
Αποτέλεσμα όλων αυτών (1 - 4) ήταν:η πλήρης αναστάτωση των Περιουσιών και της Κοινωνικής Ιεραρχίας, καθώς και το ξύπνημα του Πνεύματος γιά Περιπέτειες και Κέρδη. Σε αυτά λοιπόν τα πρώτα στάδια, μέχρι και τα μέσα του 18ου αιώνα, ήταν έντονη η Παρεμβατικότητα της Κεντρικής, συνήθως Βασιλικής, Εξουσίας στην Οικονομική Ζωή των Πολιτών. Επίσης, σ'αυτήν την Περίοδο αναπτύχθηκε, σταδιακώς, η "Βιομηχανική" (Βιοτεχνική) Δραστηριότητα, οπού βασίζοταν στην Οικοτεχνία και στην κατ' Αποκοπή (με το κομμάτι) Αμοιβή, στεγασμένης στα Κοινά Εργαστήρια Βιοτεχνικής Παραγωγής.
Από τον 15ο μέχρι και τον 18ο αιώνα οι Οικονομολόγοι διαπραγματεύονταν με τα παραπάνω Οικονομικά Ζητήματα και διαμόρφωσαν την όλη Οικονομική Επιστήμη, που διακρίθηκε σε τέσσερα (4) Ρεύματα: 1) την Εμποροκρατία, 2) τη Φυσιοκρατία, 3) τον Οικονομικό Φιλελευθερισμό & 4) τον Σοσιαλισμό. #
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕΛΑΤΕ ΟΜΑΔΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΙΚΑ ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΩΝ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ.
ΑπάντησηΔιαγραφήVasilios Gikas is officially appointed Economic Adviser for Canada and Greece Relations, working to expand... Canada and Greece socioeconomic, agriculture cooperation, trade and human rights Policies through the Greek government institutions, the Greek Prime Minister, and Parliament of Greece to strengthen Greek and Canadian communities’ relationships and collaboration nationally and internationally.
Professor Vasilios Gikas is officially appointed Economic Adviser for Canada and Greece Relations, working to expand Canada and Greece socioeconomic, agriculture cooperation, trade and human rights Policies by working with Greece and Canadian government institutions throughout North America and Europe, and to strengthen Greek and Canadian communities’ relationships and collaboration nationally and internationally.