Οι «Greeks» σαλπάρουν για άλλες πολιτείες

Του Μ. ΓΕΛΑΝΤΑΛΙ

Η μία μετά την άλλη χάνονται οι ευκαιρίες αξιοποίησης της δυναμικής που έχει τα τελευταία χρόνια η ελληνική ναυτιλία. Από τον τομέα των ναυπηγήσεων και την προσέλκυση επενδύσεων μέχρι την άντληση κεφαλαίων μέσω του χρηματιστηρίου, η ελληνική πολιτεία αδυνατεί να εκμεταλλευτεί τα κεφάλαια που κινούνται διεθνώς γύρω από τις ελληνικών συμφερόντων εταιρείες.

 
Αντιθέτως, όπως σημειώνουν επιχειρηματίες του κλάδου, φροντίζει να συντηρεί μια κόντρα 12 και πλέον μηνών, που ξεκίνησε με την κατάργηση του ιστορικού υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας και τον σημερινό κατακερματισμό αρμοδιοτήτων.
Η... πλώρη που βάζει για το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης η Costamare, ανοίγει και πάλι τη συζήτηση γύρω από την αδυναμία των ελληνικών αρχών να προσελκύσουν εφοπλιστικά κεφάλαια και να δημιουργήσουν το χρηματιστηριακό πλαίσιο που θα διευκολύνει, έστω και την παράλληλη, εισαγωγή μετοχών στο χρηματιστήριο της Αθήνας και τις αγορές των ΗΠΑ. Η Costamare, μία από τις μεγαλύτερες ναυτιλιακές εταιρείες μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων (containers), την οποία ίδρυσε ο Βασίλης Κωνσταντακόπουλος, είναι η τρίτη ελληνικών συμφερόντων εταιρεία που εισάγει τις μετοχές της στο NYSE. Είχαν προηγηθεί η Baltic Trading του Πίτερ Γεωργιόπουλου και πρόσφατα η Crude Carriers, συμφερόντων Ευάγγελου Μαρινάκη. Σημειωτέον πως ετοιμάζει για είσοδο στο NYSE και τρίτη εταιρεία του.
Η δυναμική των «Greeks» ήταν ισχυρή και το δύσκολο 2009, καθώς από τις χρηματιστηριακές αγορές αντλήθηκαν περί τα 1,6 δισ. δολάρια. Ποσό 1,2 δισ. δολαρίων συγκεντρώθηκε από την έκδοση ομολογιών υψηλού κινδύνου και 1,1 δισ. δολαρίων μαζεύτηκε από τραπεζικά δάνεια. Σύμφωνα με την Capital Link, «η πρόσβαση σε κεφάλαια είναι μοχλός επιβίωσης ή περαιτέρω ανάπτυξης για κάθε δραστηριότητα, ιδιαίτερα για την ναυτιλία».
Από αυτή τη μόχλευση κεφαλαίων, η ελληνική πολιτεία δεν καταφέρνει να προσελκύσει ούτε... δολάριο. Για περισσότερα από εννιά χρόνια, τα αρμόδια υπουργεία και οι χρηματιστηριακές αρχές αδυνατούν να συγκροτήσουν ένα ελκυστικό πλαίσιο προσέλκυσης επενδύσεων.
Η πολιτεία, όμως, δεν φαίνεται να συγκινείται ούτε από τις εκτιμήσεις διεθνών οίκων πως το 2011 θα είναι χρονιά ανάκαμψης της ναυλαγοράς. Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της «Wall Street Journal», «το 2011 οι ναυτιλιακές επιχειρήσεις θα διανύσουν μια καλή χρονιά, καθώς έχουν επικεντρώσει τις δραστηριότητές τους στα τάνκερ και τα bulk carrier». Οι ελληνικές ναυτιλιακές ξεπέρασαν αβρόχοις ποσί την κρίση του 2008-2009, καθώς δεν είχαν μεγάλη έκθεση στα κοντέινερ. Αντίθετα, ελέγχουν το 21% στα τάνκερ και το 17% στα bulk carriers διεθνώς, σημειώνει η Eurofin.
«Οι Ελληνες μυρίζονται την αγορά και είναι καλοί παίκτες», σημειώνει ο Βασίλης Καρατζάς. Είναι σε καλύτερη κατάσταση, καθώς τα ναυτιλιακά είναι μία κυκλική δραστηριότητα και πολλοί βρίσκονται στον κλάδο εδώ και πολλές γενιές, συμπληρώνει ο γενικός διευθυντής έργων και οικονομικών της Compass Maritime. Σύμφωνα με τον Omar Nokta (επικεφαλής ανάλυσης της Dahlman Rose στη Νέα Υόρκη), «οι έλληνες εφοπλιστές επωφελήθηκαν επειδή εστίασαν στη μεταφορά πρώτων υλών, ήτοι πετρελαίου, άνθρακα, σιδηρομεταλλευμάτων, αλλά και σιτηρών». Αυτό εξηγεί, σύμφωνα και με το «Der Spiegel», γιατί οι Ελληνες τα κατάφεραν καλύτερα από τους Γερμανούς.
Η ελληνική πολιτεία όμως, παρά τις συνεχείς προτάσεις των πλοιοκτητών για τη θέσπιση φορολογικών κινήτρων, κωφεύει, με συνέπεια να στέλνει το νηολόγιο σχεδόν του 12% των ελληνόκτητων εταιρειών στα νησιά Μάρσαλ.

Πειρατές κατέλαβαν πλοίο με Έλληνες

Στα χέρια Σομαλών πειρατών έπεσε το τάνκερ «Polar» της εταιρείας «Paradise Navigation», στο οποίο επιβαίνουν και τρεις Έλληνες ναυτικοί.

 
Το τάνκερ "MV Polar", με σημαία Παναμά έχει 24μελές πλήρωμα: τρεις Έλληνες, ένα Ρουμάνο, τέσσερις Μαυροβούνιους και δεκαέξι Φιλιππινέζους. Οι τρεις Έλληνες είναι ο πλοίαρχος, ο υποπλοίαρχος και ο Α' μηχανικός του πλοίου.
Το πλοίο μετέφερε 68.000 τόνους καυσίμων από το Σουέζ στη Σιγκαπούρη. Άγνωστο παραμένει μέχρι στιγμής τι ακριβώς συνέβη στο πλοίο.
Όπως ανακοίνωσε η ευρωπαϊκή δύναμη κατά της πειρατείας, EU Navfor, το πλοίο κατελήφθη από πειρατές ενώ έπλεε στον Ινδικό Ωκεανό, περίπου 600 ναυτικά μίλια ανοιχτά της Σομαλίας. Το γεγονός επιβεβαίωσε και ο ιδιοκτήτης του τάνκερ. Η τελευταία επικοινωνία του καπετάνιου με την πλοιοκτήτρια εταιρεία έγινε στις 5:00 τα ξημερώματα του Σαββάτου.

Γέφυρα μέσω Ελλάδας στην Ευρώπη ρίχνει το Ισραήλ

Του ΡΑΧΜΑΝ ΑΜΠΑΣ Ο ισραηλινός τύπος -ειδικότερα η «Μααρίφ», καθώς και ο λιβανέζικος- ειδικότερα η φιλοσυριακή «Αλ Σαφίρ» -ασχολούνται εκτενώς με ρεπορτάζ και αναλύσεις με την επιλογή του Ισραήλ εξαγωγής φυσικού αερίου από τη θαλάσσια περιοχή Λεβιάθαν προς την Ευρώπη, μέσω Ελλάδας.
Οπως παρατηρούν, όλο και πιο συχνές γίνονται οι επαφές και συναντήσεις μεταξύ των δύο πλευρών γι' αυτό το σκοπό. Η αρχή έγινε στην Αθήνα, με την επίσκεψη του Νετανιάχου τον περασμένο Αύγουστο και με την πρόσφατη παρουσία του υπουργού Επικρατείας Χάρη Παμπούκη, επικεφαλής ελληνικού κλιμακίου, όπου φαίνεται ότι το θέμα παίρνει τελική μορφή. Επίσης κάνουν λόγο ότι η Αθήνα προτείνει στο Τελ Αβίβ να υπογράψει την ειδική συνθήκη του φυσικού αερίου της Ε.Ε., καθώς αυτή θα ασκήσει πιέσεις ώστε να δεχθούν οι ευρωπαίοι εταίροι της να χρηματοδοτήσουν το έργο!

Παρά την ελληνική επιθυμία για το έργο, η Αθήνα καταλαβαίνει την περιπλοκότητά του, γι' αυτό το λόγο μάλιστα ζήτησε μια γεωπολιτική μελέτη, γιατί φοβάται την αντίδραση της Αγκυρας, που θα υποστηρίξει το ψευδοκράτος της Βόρειας Κύπρου στη διεκδίκηση δικαιωμάτων επί του Λεβιάθαν. Σύμφωνα με την «Αλ Σαφίρ», η Αγκυρα επίσης είναι πρόθυμη να υποστηρίξει δικαιώματα και άλλων κρατών της περιοχής, ειδικότερα του Λιβάνου, με το σκεπτικό ότι η περιοχή είναι εκτός των χωρικών υδάτων του Ισραήλ.

Δείγμα της πολιτικο-οικονομικής σημασίας του έργου, αποτελεί η δήλωση του ισραηλινού υφυπουργού Εξωτερικών Ντάνι Αγιαλόν: «Λόγω της γεωγραφικής γειτνίασης με την Ελλάδα που είναι μέλος της Ε.Ε., φυσικά αυτή θα 'ναι η πύλη μας προς την Ευρώπη, όχι στον τομέα του φυσικού αερίου μόνο, αλλά θα 'ναι η γέφυρα για όλα τα ισραηλινά προϊόντα προς την Ευρώπη».

Μικρές μεταβολές στα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια

Ημέρα χωρίς αξιόλογες μεταβολές ήταν η Παρασκευή για τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια, τα οποία έκλεισαν στα ίδια επίπεδα με την Πέμπτη. Αντίθετα πτώση 1,93% σημείωσε το Χρηματιστήριο Αθηνών.
Ο δείκτης ftse στο Λονδίνο υποχώρησε 0,05% ενώ η Ζυρίχη έχασε 0,20%. Εξαίρεση αποτέλεσε ο δείκτης dax της Φρανκφούρτης που κέρδισε 0,10%.

Λίγα λεπτά πριν τις εννέα, ο δείκτης Dow Jones της Νέας Υόρκης παρουσιάζει οριακές μεταβολές, έχοντας περιορίσει τις σημαντικές απώλειες που σημείωσε στην αρχή της συνεδρίασης. Υποχωρεί 0,02% και βρίσκεται στις 11.111,71 μονάδες.


Λονδίνο-ftse100 5675,16 -2,73 -0,05%
Φρανκφούρτη-dax30 6601,37 6,09 0,10%
Φρανκφούρτη-Eurostoxx50 2845,53 -0,54 -0,03%
Παρίσι-cac40 3833,5 -1,34 -0,06%
Ζυρίχη-smi

Και η Ιαπωνία άδειασε τις ΗΠΑ

Διχασμένη και χωρίς ελπίδες συμβιβασμού ξεκίνησε στις 22/10/2010 η σύνοδος υπουργών Οικονομικών και διοικητών κεντρικών τραπεζών των χωρών του G20 στην Gyeongju της Ν. Κορέας.
Η Ιαπωνία απέρριψε και αυτή την αμερικανική πρόταση για μείωση των ελλειμάτων στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών σε 4% -ή λιγότερο- του ΑΕΠ ώς το 2015. Μια ημέρα νωρίτερα, Γερμανία, Ινδία και Ρωσία, που διαθέτουν όπως και η Ιαπωνία υψηλά πλεονάσματα στις τρέχουσες συναλλαγές, είχαν και αυτές απορρίψει την πρόταση των ΗΠΑ.

Οι υπουργοί Οικονομικών του G20 θα προσπαθήσουν να καταλήξουν σε μια συμφωνία αποχής από ανταγωνιστικές υποτιμήσεις των νομισμάτων τους, καθώς οι εντάσεις στις διεθνείς αγορές συναλλάγματος εντείνονται στο τελευταίο διάστημα.

Turkey, Greece to Revisit Aegean Problems with Fresh Ideas

Deep-rooted Aegean border problems will be re-examined Friday by the Turkish and Greek prime ministers, who are set to meet in Athens on the sidelines of an international climate summit.

According to diplomats, however, there is no expectation of an instant breakthrough in resolving such problems even though Prime Minister Recep Tayyip Erdoğan’s recent statements had fueled hopes to this effect.

“We do not want [military] flights over the [Aegean] islands,” Erdogan said in an interview with the Greek daily Kathimerini on Wednesday, asking that a compromise be reached through mutual understanding and effectively setting forth a series of proposals that could reduce tensions.

By means of a compromise, Erdogan suggested that NATO be invited to monitor how the two countries’ jets use the airspace over the Aegean since both neighbors are members of the alliance.

Meanwhile, Erdogan's belief in the need to foster more civilian involvement in attempts to prepare sufficient groundwork for a solution to the bilateral problems could be counted as his second proposal.

Another suggestion came from Erdogan’s chief foreign policy advisor, İbrahim Kalın, who said at a conference in Athens that Turkey could annul its declaration of “casus belli” if Greece withdrew possible plans to expand its territorial waters to 12 miles.

The suggestion was followed by calls from Turkey to eliminate all problems between the two countries in the Aegean so that both could benefit from tourism in the region.

Apart from tourism, the two countries could also launch joint drilling efforts in the Aegean to explore potential hydrocarbon reserves.

What makes these ideas more meaningful is that Turkey has removed Greece from its threat list, the National Security Policy Paper – widely known as the “red book.”

“We should go over these issues step-by-step, without making them a matter of daily political consumption,” a senior diplomat told the Hürriyet Daily News & Economic Review on Thursday.

“It should be noted Turkey seriously and sincerely wants to engage in a process of resolving current problems,” said the diplomat. However, there have been no concrete responses from Greek authorities on the suggestions made by their Turkish counterparts.

Commentators from both sides have observed positive attitudes in both capitals about moving forward and finding a way to solve disputes. One form of evidence is that the exploratory talks between the two countries’ foreign ministries launched in the early 2000s have produced some progress in diplomats being able to introduce a road map for greater dialogue.

Turkey and Greece disagree over territorial water borders, airspace and the sovereignty of some islets in the Aegean. Greece believes there are no gray areas regarding the sovereignty of some congested islets in the Aegean. According to diplomats, the sovereignty issue can only be solved through the European Court of Justice while other disputes could potentially be solved through bilateral mechanisms.

However, it is not very likely the leaders will finalize any solution in the near future as diplomats believe “there are so many other things to do.”

By Serkan Demirtas (HDN)

Συνεργασία Καναδά - Κίνας στην Ενέργεια

Ο πρωθυπουργός του Καναδά Στίβεν Χάρπερ δήλωσε χθες ότι η ενεργειακή βιομηχανία της χώρας μπορεί να στηρίξει την οικονομική ανάπτυξη της Κίνας, σε μια προσπάθεια να κατευνάσει τις επιφυλάξεις του Πεκίνου όσον αφορά τις επενδύσεις στη χώρα.
Μιλώντας στο άνοιγμα μιας συνόδου για τα 40 χρόνια των σινοκαναδικών διπλωματικών σχέσεων ο Χάρπερ δήλωσε ότι καθώς οι παγκόσμιες εμπορικές ροές και τάσεις μεταβάλλονται οι δύο χώρες "όλο και περισσότερο. . . είναι σε θέση να συνεργαστούν προς αμοιβαίο όφελός μας".

"Η Κίνα χρειάζεται μια σταθερή ενέργεια ώστε να έχει καύσιμα για να συνεχίσει την οικονομική της ανάπτυξη· ο Καναδάς είναι μια αναδυόμενη ενεργειακή υπερδύναμη", είπε.

"Κινεζικές επιχειρήσεις αναζητούν τους καλύτερους τόπους για να δραστηριοποιηθούν· ο Καναδάς έχει χαμηλούς και μειούμενους φορολογικούς συντελεστές, χαμηλό λόγο χρέους προς το ΑΕΠ, και ένα περιβάλλον που καλωσορίζει τις ξένες επενδύσεις".

Η Καναδική πλευρά εκφράζει ανησυχίες κάθε φορά που κάποια Κινεζική κρατική εταιρία προσπαθεί να επενδύσει στον εγχώριο ενεργειακό τομέα.

Η εταιρία Sinochem φέρεται να ζητά εγγυήσεις από την κυβέρνηση Χάρπερ ότι η προσπάθειά της να εξαγοράσει την Potash Corp θα "εξεταστεί δίκαια" πριν η διαδικασία προχωρήσει. Ένα κονσόρτσιουμ του οποίου ηγείται η Κινεζική εταιρία προσπαθεί να εξαγοράσει την κατασκευάστρια ποτάσας, που χρησιμοποιείται για την παραγωγή λιπασμάτων, ενώ προσφορά ύψους 40 δις δολαρίων έχει καταθέσει και η Αγγλοαυστραλιανή BHP Billiton.

Κινεζικές εταιρίες που αναζητούν ερείσματα στα Καναδικά κοιτάσματα αργού, τα μεγαλύτερα εκτός Μέσης Ανατολής, προσπαθούν να προχωρήσουν μέσω κοινοπραξιών και εξαγοράζοντας μέρος των μετοχών των εταιριών στις οποίες θέλουν να επενδύσουν--ώστε να αποφύγουν την δημιουργία πολιτικού θορύβου σαν κι αυτόν που ξέσπασε όταν η CNOOC επιχείρησε να εξαγοράσει τη Unocal το 2005.

Η οικονομική κρίση οδηγεί έναν στους έντεκα Έλληνες στην ουρά για το συσσίτιο...

Κύπρος: Επίσκεψη προέδρου Λιβάνου

Στην περαιτέρω ανάπτυξη των διμερών σχέσεων Κύπρου και Λιβάνου συμφώνησαν να προχωρήσουν ο πρόεδρος Χριστόφιας και ο πρωθυπουργός του Λιβάνου Σάαντ Χαρίρι, ο οποίος πραγματοποιεί μονοήμερη επίσκεψη στην Λευκωσία.
Ο πρωθυπουργός του Λιβάνου, μετά τις συνομιλίες του με τον Κύπριο πρόεδρο, ανακοίνωσε ότι προγραμματίζεται επίσκεψη στην Κύπρο του Υπουργού Ενέργειας του Λιβάνου για επαφές με θέμα το φυσικό αέριο. Απαντώντας σε ερώτηση, γιατί δεν προχωρεί το θέμα χάραξης αποκλειστικής οικονομικής ζώνης Κύπρου-Λιβάνου, ο κ. Χαρίρι είπε ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα με τη Συρία, το οποίο ξεπερνιέται και εξέφρασε την πρόθεση της χώρας του να προχωρήσει τάχιστα. «Στόχος του Λιβάνου είναι να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατό η νομοθεσία για τον καθορισμό της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης με την Κύπρο», δήλωσε ο κ. Χαρίρι.

Κύπρος: Η Τράπεζα Κύπρου στην Ινδία

Σε  συνεδρίαση (Πέμπτη 14 Οκτωβρίου) του το Διοικητικό Συμβούλιο του Συγκροτήματος της Τράπεζας Κύπρου ενέκρινε την έναρξη λειτουργίας Γραφείου Αντιπροσωπείας στην Ινδία.
«Το Συγκρότημα, αναγνωρίζοντας τις αναπτυσσόμενες επιχειρηματικές σχέσεις μεταξύ Κύπρου και Ινδίας, προχώρησε σε ενδελεχή μελέτη της ινδικής οικονομίας. Το μεγάλο μέγεθος της αγοράς της Ινδίας και οι σημαντικές προοπτικές ανάπτυξής της οδήγησαν στην απόφαση λειτουργίας Γραφείου Αντιπροσωπείας στη χώρα. Η κίνηση αυτή θα ενισχύσει ακόμα περισσότερο την οικονομική συνεργασία και τις σχέσεις των δύο χωρών», αναφέρει σχετική ανακοίνωση της Τράπεζας Κύπρου. Αξίζει να σημειωθεί, ότι η Κύπρος τα τελευταία δύο χρόνια κατέχει την τέταρτη θέση παγκοσμίως σε επενδύσεις στην Ινδία.

Στο μικροσκόπιο του υπουργείου Οικονομικών οι ελλειμματικές ΔΕΚΟ

Δημοσίευσε οικονομικά στοιχεία και μισθούς για τις 11 πιο ελλειμματικές δημόσιες επιχειρήσεις

Δάνεια που αντιστοιχούν σε έως και οκτώ φορές τα ετήσια τους έσοδα έχουν λάβει οι 11 πιο ελλειμματικές ΔΕΚΟ σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε το υπουργείο  Οικονομικών.

Ο καθαρός δανεισμός (σύνολο μακροπρόθεσμων και βραχυπρόθεσμων δανειακών υποχρεώσεων μείον ταμειακά διαθέσιμα) των έντεκα ΔΕΚΟ ανέρχεται σε 11,98 δισ. ευρώ, δηλαδή είναι 8 φορές μεγαλύτερος από τα ετήσια έσοδα τους. Το σύνολο των τόκων ανέρχεται στα 574 εκατ ευρώ για το 2009, ή στο 38% των εσόδων.
 
Το σύνολο των δανείων που χορηγήθηκαν με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου ανήλθε σε 1,315 δισ. ευρώ. Πρόκειται για ποσό που δόθηκε στον ΟΑΣΑ, στον ΟΣΕ, στην ΕΑΒ και στην ΕΑΣ. Οι καταπτώσεις εγγυήσεων ανήλθαν πέρυσι σε 632 εκατ ευρώ και αφορούν στον ΟΣΕ, στον ΟΑΣΑ, στην ΕΑΒ και στον ΟΔΙΕ.
Οι συνολικές επιχορηγήσεις (Τακτικού Προϋπολογισμού, Ε.Ε. και λοιπές) για τις έντεκα ΔΕΚΟ ανήλθαν σε 125 εκατ ευρώ για το 2009, εκ των οποίων τα 122,9 εκατ ευρώ αφορούν σε επιχορήγηση τακτικού προϋπολογισμού.

Μεγέθη για το 2009
Εταιρεία	Έσοδα	Ζημιές προ φόρων	Δανεισμός
ΟΣΕ	182	-482	8.198
ΕΔΙΣΥ	264	-174	-34
ΤΡΑΙΝΟΣΕ	106	-231	-33
ΗΛΠΑΠ	49	-69	308
ΗΣΑΠ	95	-93	546
ΕΘΕΛ	196	-316	1.456
ΕΑΣ	58	-165	875
ΤΕΟ	68	-15	-63
ΟΔΙΕ	263	-28	145
ΕΑΒ	155	-90	645
ΕΤΑ	63	-48	-64

 


Το υπουργείο, στο 59σέλιδο ενημερωτικό του σημείωμα δεν δίδει στοιχεία για τον ετήσιο δανεισμό των ΔΕΚΟ ώστε να υπάρχει εικόνα για την επιβάρυνση του ελλείμματος και του χρέους από την αναθεώρηση της Eurostat (σ.σ στο δημόσιο έλλειμμα και στο δημόσιο χρέος, η Eurostat αναμένεται να συμπεριλάβει και τα οικονομικά στοιχεία των ΔΕΚΟ).Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στους μισθούς. Ο μέσος μισθός στις ΔΕΚΟ ανέρχεται σε 40.772 ευρώ και είναι διπλάσιος από τον αντίστοιχο του ιδιωτικού τομέα και μεγαλύτερος του Δημοσίου. Η ΔΕΚΟ με τον μεγαλύτερο μέσο όρο είναι ο ΗΣΑΠ με 56.554 ευρώ ανά εργαζόμενο σύμφωνα πάντοτε με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών. Σε πέντε από τις έντεκα ΔΕΚΟ το συνολικό μισθολογικό κόστος ξεπερνάει τα έσοδα. Ο μέσος μισθός (πλην εργοδοτικών εισφορών και λοιπών παροχών) από το 2007 αυξήθηκε κατά 8% και ενώ ο αριθμός των εργαζομένων μειώνεται, το κόστος μισθοδοσίας αυξάνεται.

Εταιρεία	Μέσος μισθός
ΟΣΕ	40.316
ΕΔΙΣΥ	40.337
ΤΡΑΙΝΟΣΕ	49.732
ΗΛΠΑΠ	35.476
ΗΣΑΠ	56.554
ΕΘΕΛ	37.021
ΕΑΣ	38.413
ΤΕΟ	28.609
ΟΔΙΕ	47.608
ΕΑΒ	43.733
ΕΤΑ	33.662

Εβρος: βροχή τα λουκέτα

Σε απόγνωση βρίσκονται οι επαγγελματίες του βορείου Εβρου, καθώς από τις αρχές του έτους έως σήμερα, έχουν βάλει λουκέτο 380 επιχειρήσεις, αφήνοντας στον δρόμο εκατοντάδες εργαζομένους.

Αυτό ανακοίνωσε ο πρόεδρος της Ενωσης Επαγγελματιών και Βιοτεχνών Ορεστιάδας, Πολυχρόνης Αλεξούδης, στη διάρκεια της έκτακτης γενικής συνέλευσης που πραγματοποίησε στην Ορεστιάδα η Ενωση Επαγγελματιών και Βιοτεχνών, με θέμα την οικονομική κρίση, το παραεμπόριο και προτάσεις για την αντιμετώπισή του.
Οι επαγγελματίες της περιοχής εξέφρασαν τον προβληματισμό τους, καθώς το εισόδημα του αγροτικού κόσμου της περιοχής έχει μειωθεί σημαντικά, ενώ σε συνδυασμό και με το παραεμπόριο που «ανθεί» στην περιοχή με πλανόδιους από Βουλγαρία και Τουρκία, αλλά και τις ολοένα αυξητικές τάσεις των ντόπιων που επισκέπτονται τις δύο γειτονικές χώρες για να κάνουν τα ψώνια τους, έχουν προκληθεί τεράστια προβλήματα στην αγορά.
Τα στοιχεία της Εφορίας δείχνουν ότι οι επιχειρήσεις που έκλεισαν (380) από την αρχή του 2010 είναι περίπου ισάριθμες με αυτές που άνοιξαν (350) στην περιοχή της Ορεστιάδας, ωστόσο όπως επισημαίνει ο κ. Αλεξούδης, οι περισσότερες από αυτές που έκλεισαν απασχολούσαν 2-3 άτομα για προσωπικό, ενώ οι περισσότερες από αυτές που άνοιξαν, είναι πολύ μικρές επιχειρήσεις που απασχολούν μόνο τον ίδιο τον ιδιοκτήτη. Οσο για την ανεργία, μπορεί τα επίσημα στοιχεία να μιλούν για 12-13%, η πραγματική όμως ανεργία αγγίζει και το 23%

Άνοδος στη Wall Street

Στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων πέντε μηνών έκλεισαν οι δείκτες στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, καθώς οι υψηλότερες του αναμενόμενου κερδοφορίες των εισηγμένων και η υποχώρηση της ισοτιμίες του δολαρίου, ενίσχυσαν το αγοραστικό ενδιαφέρον για μετοχές.

 
Ο βιομηχανικός δείκτης Dow Jones ενισχυμένος κατά 0,69% έκλεισε στις 11.096,08 μονάδες και ο δείκτης Nasdaq έπειτα από άνοδο κατά 0,96% έκλεισε στις 2.441,23 μονάδες. Ο δείκτης Standard & Poor's 500, ενδεικτικός της γενικής τάσης, τερμάτισε στις 1.178,10 μονάδες (0,71%).

Ανυποχώρητος ο Σαρκοζί για το συνταξιοδοτικό

 

Η κυβέρνηση «δεν μπορεί να πάει πιο μακριά» στις μέχρι τώρα υποχωρήσεις της, δήλωσε ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, παρά τις ογκώδεις συγκεντρώσεις των Γάλλων εργαζομένων.

Ο Γάλλος πρόεδρος διεμήνυσε ότι είναι αποφασισμένος να φτάσει τη μεταρρύθμιση "μέχρι το τέλος" παρά τις έντονες αντιδράσεις.
Η γαλλική κυβέρνηση είχε προχωρήσει σε μικρές τροποποιήσεις που δεν ικανοποίησαν τα συνδικάτα εργαζομένων. Η μία τροπολογία αφορά στους γονείς που διέκοψαν την εργασία τους τουλάχιστον ένα έτος κατά το διάστημα τριών ετών μετά τη γέννηση ενός από τα παιδιά τους, που θα μπορούν να πάρουν πλήρη σύνταξη στα 65 τους, σε μία μεταβατική περίοδο πενταετίας. Ακόμη οι γονείς παιδιών με ειδικές ανάγκες θα μπορούν επίσης να λάβουν πλήρη σύνταξη στα 65 τους χρόνια ανεξαρτήτως των ετών ασφάλισης.
Ωστόσο, διατηρήθηκε ανέγγιχτη η ρύθμιση για τα όρια ηλικίας, βάσει της οποίας απαιτούνται 62 χρόνια αντί για 60 για να συνταξιοδοτηθεί κάποιος και 67 χρόνια αντί για 65 για την πλήρη σύνταξη

Ο Ούγγρος πρωθυπουργός εθνικοποιεί την εταιρεία παραγωγής αλουμίνας, υπό κράτηση ο διευθύνων σύμβουλος

 

Της ΝΤΙΝΑΣ ΒΑΓΕΝΑ

Την εθνικοποίηση της εταιρείας παραγωγής αλουμίνας MAL Zrt (Mayar Aluminium), ιδιοκτήτριας του εργοστασίου από δεξαμενή αποβλήτων του οποίου ξεχύθηκε το κύμα της τοξικής λάσπης, προκαλώντας τη μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή στην ιστορία της χώρας, αποφάσισε η κυβέρνηση της Ουγγαρίας.

 
Το ανακοίνωσε χθες στη Βουλή ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Ορμπαν, επαναλαμβάνοντας ότι όλα δείχνουν πως «ανθρώπινη αμέλεια» υπήρξε η αιτία. Επιβεβαίωσε δε τη σύλληψη και προσωρινή κράτηση για ανάκριση επί 72 ώρες του Ζόλταν Βάκοντγι, διευθύνοντος συμβούλου της MAL Zrt.
Είπε επίσης ότι πρέπει να αποζημιωθούν οι πληγέντες από το τοξικό ποτάμι των αποβλήτων επεξεργασίας βωξίτη «όχι όμως από τα χρήματα των Ούγγρων φορολογουμένων, αλλά από τους πόρους της εμπλεκόμενης εταιρείας», να διατηρηθούν οι θέσεις εργασίας στο εργοστάσιο αλουμίνας, να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι της καταστροφής και να εντοπιστούν άλλες εργοστασιακές εγκαταστάσεις στη χώρα που αποτελούν πιθανό κίνδυνο. Κρατικός επίτροπος θα διοριστεί για να αναλάβει τον έλεγχο και τη διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων της MAL Zrt -είχε ιδρυθεί το 1995, χρονιά ιδιωτικοποίησης της βιομηχανίας αλουμινίου. Το εργοστάσιο αλουμίνας στην πόλη Ατζκα είχε χτιστεί το 1943, ενώ η διαρραγείσα δεξαμενή τρεις δεκαετίες πριν.
Οκτώ έγιναν οι νεκροί, με τον θάνατο ενός από τους δεκάδες νοσηλευόμενους βαριά τραυματίες και την ανακάλυψη των σορών των τριών αγνοουμένων στην κόκκινη λάσπη των χωραφιών μεταξύ των χωριών Κόλονταρ και Ντέβετσερ. Οι 800 κάτοικοι του πρώτου, σχεδόν ιδοπεδωμένου από το τοξικό ποτάμι, μένουν επ' αόριστον μακριά από τα σπίτια τους. Για την άμεση εκκένωση των 5.400 κατοίκων του δευτέρου, πάνω από 300 στρατιώτες και 127 οχήματα, καθώς και πέντε τρένα βρίσκονται σε επιφυλακή, γιατί είναι υπαρκτή η απειλή για δεύτερο τοξικό κύμα, όγκου 2,5 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων λάσπης, διπλάσιο από το πρώτο, από τη διαρραγείσα δεξαμενή που αναμένεται να καταρρεύσει. Τις συνέπειές του επιχειρούν να περιορίσουν πάνω από 4.000 άνθρωποι και 300 μηχανήματα, σηκώνοντας νέο ανάχωμα μπροστά στο φράγμα που είχε καταστραφεί.
Πέντε περιβαλλοντολόγους έστειλε η Ε.Ε. για να εξετάσουν τις επιπτώσεις της τοξικής λάσπης στο περιβάλλον, ενώ σήμερα αναμένεται στη Βουδαπέστη ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Χοσέ Μανουέλ Μπαρόζο.

Αναζητείται χρήμα από «στεγνωμένα» πορτοφόλια

ΜΕ ΜΠΑΡΑΖ ΡΥΘΜΙΣΕΩΝ ΓΙΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ-ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΚΑΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΤΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΠΟΛΥΧΡΟΝΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ

Του ΘΑΝΟΥ ΤΣΙΡΟΥ

ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ επί ρυθμίσεων απειλούν να τραβήξουν και την τελευταία σταγόνα ρευστότητας από την αγορά και τα νοικοκυριά. Η απόφαση της κυβέρνησης να κλείσει μέσα σε ένα τρίμηνο εκκρεμότητες ετών, βυθίζει σε σκέψεις εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες. Καλούνται να αποφασίσουν αν θα αναλάβουν οικονομικές υποχρεώσεις πολλών χιλιάδων ευρώ, οι οποίες θα τους επιβαρύνουν ακόμη και για τα επόμενα δύο χρόνια.

 
Λεφτά στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις δεν υπάρχουν, ενώ μένει να φανεί αν οι τράπεζες θα χορηγήσουν δάνεια προκειμένου να τακτοποιηθούν οι υποθέσεις προς την εφορία.
Ο χρόνος πλέον πιέζει αφόρητα τα νοικοκυριά:
*Μέχρι τις 15 Οκτωβρίου πρέπει να τακτοποιηθούν οι οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία. Επίσης, μέχρι τις 29 Οκτωβρίου, πρέπει οι φορολογούμενοι να αποφασίσουν αν θα προχωρήσουν σε τακτοποίηση των χρεών προς την εφορία (υπάρχει η δυνατότητα για ένταξη στη ρύθμιση και μετά τη λήξη της προθεσμίας).
*Από τον Νοέμβριο θα αρχίσουν να εκπνέουν οι προθεσμίες για συμμετοχή στο πρόγραμμα περαίωσης εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων. Με το που θα παραλαμβάνει το εκκαθαριστικό, ο επαγγελματίας θα έχει περίπου 10 ημέρες στη διάθεσή του για να αποφασίσει αν θα κλείσει τις εκκρεμότητες με την εφορία ή όχι.
*Μέσα στον Δεκέμβριο, εκτός από την καταβολή των νέων τελών κυκλοφορίας, πρέπει να ληφθεί απόφαση και για την τακτοποίηση των ημιυπαίθριων. Την τελευταία στιγμή χιλιάδες Ελληνες θα τρέξουν στους συμβολαιογράφους για να κάνουν γονικές παροχές στα παιδιά τους ενόψει της αύξησης των αντικειμενικών αξιών, ενώ θα καταφθάσουν και τα ειδοποιητήρια για την πληρωμή του φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας. Επίσης, χιλιάδες Ελληνες δεν έχουν παραλάβει ακόμη -και θα το παραλάβουν μέχρι το τέλος του έτους- τόσο το εκκαθαριστικό της εφορίας για τα εισοδήματα του 2009 όσο και το σημείωμα για την πληρωμή του ΕΤΑΚ έτους 2009.
Ας δούμε όμως αναλυτικά τον καταιγισμό των ρυθμίσεων:
1 Περαίωση. Με το που θα παραλάβει το εκκαθαριστικό της περαίωσης -η αποστολή αναμένεται να ξεκινήσει μέσα στις επόμενες εβδομάδες- ο επαγγελματίας θα έχει προθεσμία μερικών ημερών για να αποφασίσει αν θα ενταχθεί στη ρύθμιση ή όχι. Με την αποδοχή της ρύθμισης (εκτός απροόπτου μέσα στον Νοέμβριο), πρέπει να καταβάλει το 20% του συνολικού ποσού, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι μικρότερο των 500 ευρώ. Μπορεί να καταβάλει το υπόλοιπο ποσό σε έως και 24 δόσεις, κάτι που εξαρτάται από το συνολικό ποσό της οφειλής.
2 Τακτοποίηση ημιυπαίθριων. Μέχρι τις 28/12 οι ιδιοκτήτες ακινήτων με ημιυπαίθριους, σοφίτες κ.λπ., πρέπει να έχουν καταθέσει τα χαρτιά τους στην πολεοδομία προκειμένου να τους τακτοποιήσουν. Οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να πληρώσουν τα παράβολα (250 ευρώ για ημιυπαίθριους και 350 ευρώ για τους υπόλοιπους χώρους) αλλά και την αμοιβή του μηχανικού, η οποία διαμορφώνεται γύρω στα 310 ευρώ. Η πρώτη δόση πρέπει να πληρωθεί έως τις 28/4 του 2011.
Αν καταβληθεί ολόκληρο το ποσό μέχρι τη συγκεκριμένη ημερομηνία, τότε προβλέπεται έκπτωση 10%. Επίσης, παρέχεται η δυνατότητα για πληρωμή σε έξι ισόποσες δόσεις.
3 Οφειλές σε ασφαλιστικά ταμεία. Η προθεσμία εκπνέει στις 15 Οκτωβρίου, ενώ στους οφειλέτες παρέχονται τρεις εναλλακτικές λύσεις:
- Να δώσουν εφάπαξ όλο το ποσό και να γλιτώσουν το 80% των πρόσθετων τελών.
- Να πληρώσουν το ποσό σε έως και 36 δόσεις με έκπτωση του 60% των προσαυξήσεων. Οι δόσεις μπορεί να φτάσουν τις 48, καθώς η διάταξη προβλέπει «άφεση αμαρτιών» στην περίπτωση που δεν πληρωθούν κάποιες δόσεις.
- Να πληρώσουν σε έως και 48 δόσεις με έκπτωση και πάλι του 60% των προσαυξήσεων. Και πάλι προβλέπονται κάποιες ανοχές. Και εδώ οι δόσεις μπορεί να φτάσουν και τις 60.
Οι οφειλέτες του ΙΚΑ μπορούν να προσέλθουν για ρύθμιση και μετά την 15η Οκτωβρίου. Ωστόσο, σε αυτή την περίπτωση τα ποσοστά μείωσης των προσαυξήσεων μειώνονται τουλάχιστον στο μισό.
4 Ρύθμιση χρεών στην εφορία. Η προθεσμία για την ένταξη στη ρύθμιση θεωρητικά λήγει στις 29 Οκτωβρίου. Ωστόσο, με απόφασή του το υπουργείο Οικονομικών έκανε πιο «ευέλικτο» το μηχανισμό, προφανώς σε μια προσπάθεια να εκτονώσει την πίεση προς τους οφειλέτες. Ετσι, μπορεί ο οφειλέτης να πάει στην εφορία και αργότερα. Η διαφορά είναι ότι κατά την προσέλευσή του θα πρέπει να πληρώσει με μιας τις δόσεις που έχουν προηγηθεί. Δηλαδή, αν προσέλθει το Δεκέμβριο θα πρέπει να πληρώσει επί τόπου τη δόση του Νοεμβρίου και του Οκτωβρίου.
Στη ρύθμιση μπορούν να ενταχθούν όλες οι οφειλές που έχουν βεβαιωθεί ή έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες μέχρι και τις 30/9/2010. Μπορούν να αποπληρωθούν σε έως και 45 δόσεις. Οσο λιγότερες είναι οι δόσεις τόσο μεγαλύτερο ποσοστό των προσαυξήσεων χαρίζει η εφορία στον οφειλέτη.
Στα 5,5-6 δισ. ευρώ το κόστος
Για να ανταποκριθούν σε περαιώσεις, ρυθμίσεις και τακτοποιήσεις, οι πολίτες θα κληθούν να πληρώσουν τουλάχιστον 5,5-6 δισ. ευρώ μέχρι και το τέλος του 2011. Τα 600 εκατ. ευρώ αφορούν την τακτοποίηση των ημιυπαιθρίων, ενώ στον προϋπολογισμό έχουν εγγραφεί άλλα 500 εκατ. ευρώ από μελλοντική ρύθμιση για τα αυθαίρετα. Τουλάχιστον 1,6 δισ. ευρώ αφορούν την περαίωση εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων (τα 600 μέσα στο 2010 και τα υπόλοιπα το 2011), ενώ τουλάχιστον 1,5-2 δισ. ευρώ εκτιμάται ότι θα προέλθουν από τη ρύθμιση χρεών προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία. Αν σε αυτά προστεθούν και τα περίπου 1,3 δισ. ευρώ που πρέπει να πληρωθούν για τα νέα τέλη κυκλοφορίας, τότε μέχρι το τέλος του έτους οι Ελληνες καλούνται να αναλάβουν οικονομικές υποχρεώσεις 5,5-6 δισ. ευρώ.

Τα «παιχνίδια» του δολαρίου απέναντι στο ευρώ

Του ΔΗΜ. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗ

Πλώρη για το 1,39-1,40 έχει βάλει η ισοτιμία ευρώ/δολαρίου μετά τα σινιάλα που έστειλε η Fed για συνέχιση της επεκτατικής νομισματικής πολιτικής που όλα δείχνουν ότι θα περιλαμβάνει δεύτερο γύρο αγορών κρατικών χρεογράφων από την αγορά.

 
Η ανατίμηση του ευρώ έναντι του δολαρίου οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στις «αναμνήσεις» που άφησε ο πρώτος γύρος αγορών χρεογράφων από τη Fed, γνωστός ως ποσοτική χαλάρωση (Q-1). Είναι ουσιαστικά μια διαδικασία που μεταφράζεται σε ηλεκτρονική «εκτύπωση» χρήματος. Η κεντρική τράπεζα αγοράζει ομόλογα και δίνει ως αντάλλαγμα ρευστό (δολάρια).
Η ανορθόδοξη, όπως χαρακτηρίζεται, νομισματική πολιτική της Fed διήρκεσε από το Νοέμβριο του 2008 μέχρι τον Μάρτιο του 2010 και είχε ως αποτέλεσμα την αποδυνάμωση του δολαρίου. Πολλοί περιμένουν επανάληψη του ίδιου φαινομένου δεύτερη φορά και σπεύδουν να το προεξοφλήσουν αγοράζοντας ευρώ έναντι δολαρίων πριν από τη συνεδρίαση της αρμόδιας επιτροπής της Fed στις αρχές Νοεμβρίου, που αρκετοί αναμένουν ότι θα δώσει το πράσινο φως για τον δεύτερο γύρο (Q-2).
Ομως, κάποιοι αναλυτές δεν είναι πεπεισμένοι ότι το δολάριο θα ακολουθήσει την ίδια πορεία όπως στον πρώτο γύρο των αγορών χρεογράφων από την Fed. Οι οπαδοί της συγκεκριμένης άποψης στηρίζουν τα επιχειρήματά τους αφενός στις διαφορετικές συνθήκες που επικρατούν σήμερα στην αμερικανική οικονομία σε σχέση με το 2008, οπότε αποφασίστηκε το εγχείρημα, και αφετέρου στην εμπειρία από άλλα παρόμοια περιστατικά διεθνώς.
Οι πληθωριστικές προσδοκίες
Οσοι ανήκουν σ' αυτή την ομάδα παρατηρούν ότι οι πληθωριστικές προσδοκίες ήταν πολύ χαμηλότερες το Νοέμβριο του 2008, σε σχέση με σήμερα. Η αγορά περίμενε ότι ο αμερικανικός πληθωρισμός θα ήταν 0,2% κατά μέσο όρο την επόμενη δεκαετία έναντι 1,8% σήμερα.
Η Fed στοχεύει σε πληθωρισμό 2%, με αποτέλεσμα οι σημερινές πληθωριστικές προσδοκίες να μην απέχουν πολύ από το στόχο. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί η αμερικανική κεντρική τράπεζα να προβαίνει σε αγορές ομολόγων αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στον πληθωρισμό.
Επιπλέον, τα πραγματικά επιτόκια στα 10 χρόνια, δηλαδή ονομαστικό επιτόκιο μείον αναμενόμενος πληθωρισμός, έχουν υποχωρήσει αισθητά από το Νοέμβριο του 2008, στο 0,9%, που είναι ιστορικό χαμηλό επίπεδο. Επομένως, δεν υπάρχουν μεγάλα περιθώρια για περαιτέρω συμπίεση σε περίπτωση που ξαναρχίσει Fed τις αγορές χρεογράφων από τη δευτερογενή αγορά.
Αν λοιπόν οι επιπτώσεις από τον νέο γύρο αγορών της Fed στις πληθωριστικές προσδοκίες και τα πραγματικά επιτόκια είναι συγκριτικά μικρότερες, το δολάριο μπορεί να μην αποδυναμωθεί τόσο πολύ όσο την πρώτη φορά, παρότι πιθανόν θα το επιθυμούσαν οι αμερικανικές αρχές για να αναθερμάνουν την οικονομία τους.
Επίσης, υπάρχουν αντικρουόμενα σινιάλα για τις επιπτώσεις που είχε η εφαρμογή ανάλογων ανορθόδοξων πολιτικών στη Βρετανία το 2009 και την Ιαπωνία την περίοδο 2001-2006. Η στερλίνα αποδυναμώθηκε πολύ, αλλά η επίπτωση στο γεν ήταν πολύ περιορισμένη

Η Οττάβα δεν προτίθεται να στρατιωτικοποιήσει την Αρκτική

 

Στο πλαίσιο της επίσημης επίσκεψης που πραγματοποιησε( 20 Σεπτεμβρίου 2010 )στη Μόσχα, ο υπουργός Εξωτερικών του Καναδά, Λοράνς Κάνον, υπερασπίστηκε την κυριαρχία της χώρας του στην Αρκτική, αλλά αρνήθηκε κατηγορηματικά τα σχέδια «στρατιωτικοποίησης» της περιοχής.

 
"Δεν σκοπεύουμε σε καμία περίπτωση να στρατιωτικοποιήσουμε την Αρκτική", δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου, συνοδευόμενος από τον Ρώσο ομόλογο του, Σεργκέι Λαβρόφ.
Πρόσθεσε, ωστόσο, πως "ο Καναδάς θα διεκδικήσει την κυριαρχία του στην περιοχή της Αρκτικής, πρώτα μέσω της δυναμικής παρουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας και ύστερα με τη μεταφορά του απαιτούμενου εξοπλισμού που πρέπει να τις περιβάλλει". 
Τον Αύγουστο, όταν η συντηρητική κυβέρνηση του Καναδά παρουσίασε την πολιτική της για την Αρκτική, επεσήμανε πως η καναδική κυριαρχία πηγαίνει "πολύ πίσω στο παρελθόν", πως είναι "εξασφαλισμένη" και πως "βασίζεται σε ιστορικό δικαίωμα".
Ο Καναδάς, έως το 2013, σκοπεύει να παρουσιάσει στην αρμόδια επιτροπή για την εφαρμογή της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας επιστημονικές αποδείξεις πως η κορυφογραμμή Lomonosov αποτελεί τμήμα της επικράτειας του Καναδά.
Αλλά, επ' αυτού, η Ρωσία, έχει καταθέσει ήδη από το 2001 τα στοιχεία που προέκυψαν από έρευνες που αποδεικνύουν πως τα υποθαλάσσια βουνά Lomonosov αποτελούν συνέχεια της ευρασιατικής ηπείρου. Οι θέσεις αυτές ούτε απορρίφθηκαν, αλλά ούτε και έγιναν δεκτές.
Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών δεν έδειξε, σύμφωνα με την ίδια πηγή, να ανησυχεί με τις δηλώσεις του Καναδού ομολόγου του. "Κάθε αίτημα πρέπει να βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα και ούτως ή άλλως η αρμόδια Επιτροπή θα λάβει την τελική απόφαση. Αυτή είναι που θα αποφασίσει ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος", δήλωσε ο Σεργκέι Λαβρόφ.
Επίσης, πρόσθεσε πως "ο Καναδάς και η Ρωσία έχουν φυσικά την ευθύνη για την ασφάλεια των συνόρων τους και των θαλάσσιων διαδρόμων. Δεν μπορώ να καταλάβω ποια θα μπορούσε να είναι η συνεισφορά του ΝΑΤΟ στην περιοχή".
Το ενδιαφέρον για την περιοχή της Αρκτικής αυξάνεται διαρκώς τα τελευταία χρόνια, καθώς στο υπέδαφος της εκτιμάται πως κρύβεται το 13% των παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου και το 30% των παγκόσμιων αποθεμάτων φυσικού αερίου.
Εδαφικές διεκδικήσεις έχουν επίσης εγείρει η Δανία, η Νορβηγία και οι ΗΠΑ.

GREEKS of CANADA - Έλληνες του Καναδά

Οι Έλληνες του Καναδά σήμερα ξεπερνούν τις 350,000 και είναι δυναμικοί, άξιοι και δημιουργικοί στις πόλεις που ζουν. Είναι πολύ περήφανοι για την ελληνική κουλτούρα τους, την θρησκεία τους, τα ήθη και τα έθιμά και την σύγχρονη Ευρωπαϊκή πορεία της μητέρας Ελλάδας. Από την μια άκρη του Καναδά ως την άλλη, τα παιδιά τους μαθαίνουν ελληνική ιστορία, μιλάνε την ελληνική γλώσσα, χορεύουν ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς και τραγουδάνε τα δημοφιλέστερα σύγχρονα ελληνικά τραγούδια. Οργανώνονται Εθνικές παρελάσεις, δημοφιλή Ελληνικά Φεστιβάλ σε διάφορες πόλεις κάθε χρόνο, πολιτιστικές εκδηλώσεις, πανηγυρικοί εορτασμοί στις 78 ελληνορθόδοξες εκκλησίες και αναμφίβολα υπάρχει οικογενειακή και επαγγελματική πρόοδο στον κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό χώρο όπου δραστηριοποιούνται καθημερινά.
Οι Έλληνες του Καναδά έχουν πλήρως προσαρμοστεί στις τοπικές κοινωνίες όπου ζουν, χωρίς όμως να έχουν πολιτιστικά αφομοιωθεί, διατηρώντας την δική τους ξεχωριστή πολιτιστική ταυτότητα και κληρονομιά.

History of Greeks in Canada

The Greek-Canadian journalist George Vlassis in The Greeks in Canada (1953) indicates that Greek seamen had visited Canadian shores prior to 1800. In 1592 Juan de Fuca (Yannis Phokas), a Greek mariner from Cephalonia, explored the coast of what is now British Columbia while navigating for the Spanish navy. The Greek revolution (1821–30) launched Greek immigration to Canada. The pioneers were mainly from the Aegean islands and the Peloponnesus, especially poor villages in Arcadia and Laconia. Next came villagers from the mainland. In 1871 only thirty-nine persons of Greek origin were known to be living in Canada; by 1900 there were about 290 – most of them young, single males who lived in boarding-houses and saw themselves as sojourners. Some of these men married non-Greeks.

After 1900 immigration increased considerably, spurred by growing poverty, oppressive taxation, and political persecution at home and attracted by Canada’s policy of importing cheap labour for development, especially in transportation. But Greeks, as well as others from eastern and southern Europe, were “non-preferred” immigrants. In 1912 there were 5,740 persons in Canada of Greek origin, and in 1931, 9,450.

To people with lives disrupted by Italian and German occupation of Greece (1941–44), civil war (1946–49), and high unemployment, Ottawa’s more liberal post-war immigration policy became attractive. New regulations emphasized sponsorship of relatives and friends and admission of agriculturalists, domestic servants, nurses’ aids, and other workers nominated by Canadian employers. Between 1945 and 1971 more than 107,000 Greeks immigrated to Canada, with about 80 percent being sponsored by relatives or co-villagers. Unskilled workers – the largest group – became factory workers, restaurant employees, cleaners, and janitors. From 1950 to 1970 more than 10,500 young women (13 percent of all Greek immigrants to Canada) arrived as domestic servants. Most were in their twenties, came from poor Greek families, and had little education. Some were refugees from Iron Curtain countries who entered Greece during the civil war of 1946–49. These women soon sponsored family members and found jobs in factories or restaurants. In time most married and raised children, many of whom received college or university degrees. Some, with their husbands, established businesses such as restaurants.

Greek immigration to Canada reached its peak in 1967 and then declined gradually, probably because of improvement in the Greek economy, temporary emigration to Germany, political stability in Greece after 1974, and restrictive Canadian immigration policies. Such a downward shift may have decreased the ethnic group’s social cohesion and its ability to maintain its identity. The sex ratio of Greek immigrants to Canada has also been changing since the early 1940s. In 1941 only 26 percent of the Greeks in Canada were females; by 1971, 47 percent.

After World War II there was also slow immigration of Greek Cypriots to Canada; they came from Cyprus itself as well as from other countries such as Greece and England. In 1963 an influx resulted from the uprising of the Turkish Cypriot minority and the bombings of towns and villages in southeastern Cyprus. Many Greek Cypriots, especially tradesmen and professionals, immigrated to Canada. The largest wave arrived in 1974 after the Turkish invasion of Cyprus; 200,000 Greeks were uprooted from northern Cyprus and became refugees in their homeland. Many immigrated to Canada as refugees or sponsored by relatives, and others, to study – almost all spoke English. Occupations represented included tradesmen, secretaries, nurses, bank managers and tellers, franchise store owners, chartered accountants, doctors, and professors; some Greek Cypriots obtained jobs in federal and provincial offices. Most settled in Montreal, Toronto, Hamilton, and Kitchener. In 1997 Canada had over 25,000 people of Greek Cypriot descent, most of them in or near to Metro Toronto.

The 1991 census numbered Greek Canadians who provided only one ethnic origin at 151,150; multiple responses increased the figure to 191,480. Leaders of Greek-Canadian communities estimated that in 1997 there were over 250,000 people of Greek descent from various countries living in Canada.
The earliest Greek immigrants, who came to Canada between the 1840s and 1860s, settled in Montreal, Toronto, and Vancouver. Prior to 1905 urban settlements were observed as well in Halifax, London, and Winnipeg. This pattern has remained constant; according to the 1991 census, 68 percent of Greek Canadians (or Canadians with wholly or partial Greek ancestry) lived in Montreal and Greater Toronto, and about 84 percent in Ontario and Quebec.

In large Canadian cities Greeks tend to cluster. An immigrant’s accommodation would typically first be with relatives or co-villagers and then nearby. Large local concentrations would develop their own restaurants, coffee-houses, pastry shops, food markets, travel agencies, banks, social clubs, media, and churches, and Greek-Canadian accountants, doctors, and lawyers would establish offices. Montreal’s Jean Talon Street and Park Avenue and Toronto’s Danforth Avenue are classic examples of virtual institutional completeness. Many Greek businesses, such as restaurants, food markets, souvenir shops, and night clubs, attract large numbers of non-Greeks.

There are two possible explanations for urban concentration. First, many Greek pioneers were sailors who visited Montreal and Vancouver, liked the surroundings, and decided to stay. A chain of Greek immigrants followed their compatriots or relatives, often arriving via New York, which is close to Toronto and Montreal. Kin and hometown networks may shape immigrant settlement and community development over an extended period. For Greeks who emigrated for economic or other reasons, primary ties might determine the choice of city. It was through relatives and hometown friends in Canada that many Greek immigrants made their first contact with Canadian society and found their first jobs.

Second, many Greeks disliked farming – a depressed way of life in Greece that they had rejected. Canada’s cities were attractive to immigrants who wanted to work hard, make their fortune, and start their own business or return to a more comfortable life in Greece. Some immigrants, who could not adjust to harsh working conditions in restaurants and factories and to the values of the host society, soon returned to Greece. Others stayed for several years, made their small fortunes, and eventually returned to Greece, whence a few, unable to readjust, returned to Canada.

 

Υπόγειος πόλεμος νομισμάτων

Σε όλες τις ηπείρους οι κυβερνήσεις έχουν επιδοθεί σε έναν πόλεμο ανταγωνιστικών υποτιμήσεων
ΜΑΡΙΤΑ ΖΗΚΟΥ |         

Η ένταση στις αγορές συναλλάγματος ολοένα αυξάνεται καθώς οι κυβερνήσεις σε ανεπτυγμένες και αναδυόμενες οικονομίες προσπαθούν με όλα τα μέσα για την εξασθένηση των εθνικών νομισμάτων τους. Από την Ουάσιγκτον και το Πεκίνο ως το Τόκιο, τη Σεούλ, το Λονδίνο, τη Ζυρίχη και το Σάο Πάολο, οι κυβερνήσεις, είτε με απευθείας παρέμβαση στις διεθνείς αγορές συναλλάγματος είτε με νέα νομισματική χαλάρωση- παράπλευρη συνέπεια της οποίας είναι η διάβρωση της αξίας του νομίσματος-, έχουν επιδοθεί σε έναν πόλεμο ανταγωνιστικών υποτιμήσεων.

Προστασία εξαγωγών
Δεν αποτελεί έκπληξη ότι οι πολιτικοί και οικονομικοί ιθύνοντες σε όλον τον κόσμο προσπαθούν να προστατεύσουν τους εξαγωγείς τους, διακινδυνεύοντας ακόμη και το ενδεχόμενο ενός εμπορικού πολέμου. Οι επιχειρηματίες πάντοτε προσπαθούν να είναι ανταγωνιστικοί. Καθώς όμως πολλές οικονομίες αγωνίζονται να αναδυθούν από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, οι πολιτικοί θα γίνονται ολοένα πιο επιθετικοί προκειμένου να προστατεύσουν τα εθνικά επιχειρηματικά συμφέροντα. Το πρόβλημα αυτό θα συζητηθεί στις συναντήσεις Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου- Παγκόσμιας Τράπεζας την προσεχή εβδομάδα. Ο επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος-Καν δήλωσε σε συνέντευξη που έδωσε στην Ουάσιγκτον την περασμένη εβδομάδα ότι δεν αποκλείει έναν πόλεμο νομισμάτων, αλλά δεν πιστεύει ότι ο κίνδυνος αυτός είναι ιδιαίτερα μεγάλος.
Στις ΗΠΑ έχουν κορυφωθεί οι προσπάθειες κατά της Κίνας, σε σημείο να κατηγορείται επισήμως από το Κογκρέσο ότι διατηρεί το νόμισμά της, το γουάν, υποτιμημένο ώστε να τονώσει τις εξαγωγές και να καταστήσει περισσότερα ακριβά για τους κινέζους καταναλωτές τα προϊόντα που έχουν παραχθεί στο εξωτερικό. Η Βουλή των Αντιπροσώπων πέρασε έναν νόμο την περασμένη Τετάρτη ο οποίος στοχοποιεί την Κίνα ότι κρατά υποτιμημένο το γουάν, δίνοντας έτσι το δικαίωμα στους αμερικανούς επιχειρηματίες να ισχυριστούν ότι αυτό αποτελεί αθέμιτη επιδότηση στις κινεζικές εξαγωγές και συνεπώς θα πρέπει να επιβληθούν οι ανάλογοι δασμοί στα εισαγόμενα προϊόντα. Επίσης, ο αμερικανός υπουργός Οικονομικών Τίμοθι Γκάιτνερ, υποστηρίζοντας ότι το γουάν είναι από 20% ως 30% υποτιμημένο, θα φέρει το θέμα της συναλλαγματικής πολιτικής του Πεκίνου στη Σύνοδο Κορυφής της ομάδας των 20 (G20), η οποία πραγματοποιείται στα μέσα του Νοεμβρίου στην Κορέα.

Πωλήσεις δολαρίων
Στην Ιαπωνία η κυβέρνηση παρενέβη για πρώτη φορά έπειτα από έξι χρόνια, πουλώντας γεν αξίας περίπου 23 δισ. δολαρίων σε μια προσπάθεια να αποτρέψει τη συνεχή ανατίμηση του ιαπωνικού νομίσματος έναντι του δολαρίου μετά το άλμα κατά 14% από τον περασμένο Μάιο. Στην Ευρώπη, η Ελβετία, για να καταπολεμήσει την αλματώδη άνοδο του ελβετικού φράγκου, ξόδεψε περίπου 90 δισ. ευρώ σε παρεμβάσεις το πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους. Στη Λατινική Αμερική, η Κεντρική Τράπεζα της Βραζιλίας δήλωσε ότι η χώρα ενδεχομένως να επιβάλει φόρο σε επενδύσεις βραχυπρόθεσμων ομολόγων, οι οποίες έχουν συμβάλει στην ισχυροποίηση του ρεάλ. Ενώ από τις 9 Σεπτεμβρίου διενεργεί παρεμβάσεις, αγοράζοντας περισσότερο από 1 δισ. δολάρια την ημέρα, περίπου 10 φορές του πρόσφατου ημερήσιου τζίρου, αλλά δεν έχει καταφέρει τίποτε. Σημειωτέον ότι η ανατίμηση του ρεάλ έναντι του δολαρίου έχει ξεπεράσει το 26% από τις αρχές του 2009.
Εκτός της Βραζιλίας, και άλλες κυβερνήσεις ισχυρών αναδυόμενων οικονομιών, κυρίως της Ασίας, από τη Νότια Κορέα, την Ταϊλάνδη, τη Σιγκαπούρη και κυρίως ως την Ινδονησία, παρεμβαίνουν κάθε ημέρα για να καταπολεμήσουν την άνοδο των νομισμάτων τους έναντι του δολαρίου, όπως ακριβώς κάνει και το Πεκίνο. Επιπλέον, οι οικονομίες αυτές προσελκύουν κεφάλαια από τις ανεπτυγμένες οικονομίες, με συνέπεια να αυξάνεται η ζήτηση για τα νομίσματά τους και να ενισχύεται ο πληθωρισμός. Η άνοδος του πληθωρισμού όμως προκαλεί αυξήσεις στα επιτόκια, με αποτέλεσμα οι υψηλότερες αποδόσεις να προσελκύουν όλο και περισσότερα κεφάλαια από τη Δύση

Η Κίνα στηρίζει την ευρωπαϊκή οικονομία για να σώσει τις επιχειρήσεις της

Πολύ σημαντική χαρακτηρίζεται η επίσκεψη του κινέζου πρωθυπουργού Γουέν Τζιαμπάο στην Ελλάδα, όχι μόνο για τη χώρα μας αλλά και για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ενωση. Η Κίνα έχει αποφασίσει να στηρίξει την ευρωπαϊκή οικονομία, με όλους τους δυνατούς τρόπους καθώς θέλει να συνεχίσουν να καταναλώνονται τα προϊόντα της στη γηραιά ήπειρο και μετά το τέλος της κρίσης.
Ανησυχεί για τις δυσκολίες της ευρωπαϊκής οικονομίας καθώς έχουν ευθεία αντανάκλαση στις εξαγωγές της. Μία πιθανή μείωση των εισαγωγών στην Ευρώπη κινέζικων προϊόντων θα επιφέρει πολύ σοβαρές δυσκολίες στις επιχειρήσεις της χώρας των δράκων, με σοβαρές επιπτώσεις στην ανάπτυξη και την ανεργία. Το κομουνιστικό καθεστώς της Κίνας φοβάται ότι η αύξηση των ανέργων είναι πιθανόν να φέρει ταραχές και κλυδωνισμούς στο ίδιο το κόμμα που κυβερνάει με χαλύβδινη πυγμή την χώρα.
Η Ελλάδα η οποία είναι για την Κίνα η πύλη για τα προϊόντα της προς τις αγορές της Δύσης. Για τον λόγο αυτό επένδυσε στο Ικόνιο του Πειραιά, θα επενδύσει στο Θριάσιο Πεδίο και θέλει να έχει και τον πρώτο λόγο στην απόκτηση του ΟΣΕ, εταιρεία για την οποία ενδιαφέρεται και η γαλλική κρατική εταιρεία σιδηροδρόμων σε συνεργασία με ρώσικες επιχειρήσεις.
Είναι η κατάλληλη ευκαιρία για τους κινέζους να κατακτήσουν τις αγορές της Δυτικής Ευρώπης που δεν θέλουν να πάει χαμένη. Για τον λόγο αυτό και όσο βέβαια περνάει από το χέρι τους, δεν έχουν σκοπό να αφήσουν να καταρρεύσει η ελληνική οικονομία και επιθυμούν να την βοηθούν με όλους τους δυνατούς τρόπους. Εχουν ήδη επενδύσει 10 δισ. ευρώ στη δευτερογενή αγορά και οι πληροφορίες λένε ότι ετοιμάζονται να αγοράσουν και άλλα 5 δισ. ελληνικά ομόλογα.
Οι κινήσεις αυτές θα φέρουν την Κίνα αντιμέτωπη με τις ΗΠΑ, οι οποίες δεν θέλουν την επέκτασή της στη Δύση και ήδη προσανατολίζονται προς πολιτικές προστατευτισμού για την αντιμετωπίσουν.